paznokcie gate i inne gate vs prawdziwe życie

Czasami dopada mnie myśl, co bym zrobiła, gdybym wiedziała, że nie będzie jutra! Niestety każdemu może się to przydarzyć, nigdy nie wiemy co się stanie. Czy dzisiaj nie jest nasz ostatni, wspólny dzień. Ten człowiek jadąc do pracy, nie odwożąc dziecka do przedszkola- też nie wiedział, że jego życie się właśnie kończy (bo moim zdaniem się skończyło).

Więc co bym zrobiła?! Poza abstrakcjami typu- obkupiłabym się we wszystko co się da, skoczyła na bungee (nigdy w życiu!), ogoliła na łyso, zrobiła tatuaż, poleciała do Hiszpanii… Wszystko to, czego nie robię na co dzień.
A z takich przyziemnych spraw?
Gdyby jutra miało nie być?
Gdyby mnie miało nie być już jutro?
Zastanawiacie się czasami?
Może warto przyjąć zasadę, że każdy dzień może być tym ostatnim i dbać o to, by nie musieć go żałować.
Od pewnego czasu tak mam, że jak gdzieś wychodzę to staram się miło pożegnać z dziećmi, pomachać, dać buziaka. Nie lubię niedokończonych spraw i kłótni z Mężulem, zawieszonych w pół słowa. Nie tak chciałabym, żeby mnie wspominano.
Jasne, że nikt nie chce umierać i myśleć kiedy miałoby to nastąpić. To nie o to chodzi. Jedynie o to, żeby mieć świadomość, że nikt nie zna dnia ani godziny. Nie ma co odkładać rzeczy na później, bo można już nie zdążyć!
Można też odwrócić to zdanie i powiedzieć "Żyj tak, jakby każdy dzień był twoim ostatnim". I wcale nie mam tu na myśli szaleństw do upadłego i trwonienia pieniędzy.
Pamiętam jak ogłoszono koniec świata. Nie wierzyłam w jego teorię i wciąż zmieniające się daty, ale w pewnym momencie wszyscy o tym mówili, tak jakby czekali…
A ciekawe czy ktokolwiek chociaż spróbował uporządkować część swoich spraw, żeby móc w spokoju oczekiwać na ten koniec.
Czy pogodził się ze swoimi „wrogami”, wyjaśnił sprawy niewyjaśnione, oddał rzeczy pożyczone, wynagrodził krzywdy wyrządzone, przeprosił, podziękował…
Tak sobie wyobrażam przygotowania do końca świata!
Tak powinniśmy żyć na co dzień.
I jeśli chociaż jedna osoba spróbowała wykonać którąkolwiek z powyższych czynności, to myślę, że warto było robić panikę wizji końca świata!
Bo swoje życie trzeba porządkować na bieżąco, żeby później niczego nie żałować i nie wstydzić się przed bliskimi, że się nie zdążyło powiedzieć im jak bardzo ich kochamy! Albo nie udało się wyjaśnić sporu z przyjacielem lub bratem.
Żeby później nasi bliscy nie musieli wstydzić się za nas, za nasze sprawy zaniedbane, długi niespłacone, rany wyrządzone.
Życie jest za krótkie, żeby spędzić je na kłótniach o malowanie paznokci czy zakładanie rajstop. I chyba nikt by nie chciał, żeby to była ostatnia rzecz jaką właśnie zrobił w życiu.
Pomyślcie- gdyby jutra miało nie być… i przytulcie się do swoich dzieci, facetów, kobiet, matek, babek- doceniając to, że możecie być razem. A całą resztę miejcie po prostu w... dupie!