bójcie się rodzić dzieci!

Matki są zastraszane! Od pierwszych dni ciąży czymś się je straszy! W kompleksy wpędza. Niekompetencję wmawia. To musisz, tamto musisz. Nie wiesz tego? Jak możesz tego nie wiedzieć!
Nie noś korali, nie patrz na żabę, nie obcinaj włosów...
Nie jedz tego, jedz tamto. Nie możesz. Nie powinnaś.
Ciągle wmawia się kobietom, że są głupie. Matkom, że się nie znają.
Niedługo kobiety w ciąży przestaną oddychać bo będą się bały, że robią to niewłaściwie. Wszędzie trąbią o naturalizmie, zaufaniu swojej intuicji a wystarczy wziąć pierwszą- lepszą gazetę i się można dowiedzieć jak bardzo jest się nieostrożnym, bezmyślnym i ułomnym.
Do tego dowiemy się, że nie damy rady wychować dziecka bez miliona gadżetów, jednocześnie jesteśmy nakłaniani do powrotu do natury- noszenia w chuście, rodzenia w domu itp.
Z jednej strony inwazyjność w każde działanie matki. Z drugiej wymuszanie na niej myślenia ekologicznego.
I co 5 minut zmieniające się teorię- żywienia, usypiania, noszenia, bujania, wychowania. W ciąży czytałam, że trzeba dawać żółtko, dzisiaj się dowiaduję że źle żywiłam dzieci, bo powinnam jednak całe jajko dawać. Jednak odkryto to dopiero teraz więc trudno- moje dzieci będą z tego powodu gorzej wychowane. No takie to absurdy słyszę wszem i wobec.
Ostatnio chyba już brakuje pola do badań nad macierzyństwem bo nad przeżyciami porodu rozprawiają. Nie, nie przeżyciami matki! Dziecka. Niezwykle ciekawa rzecz dowiedzieć się, że rodząc przez CC (nawet zaleconą) skazuje się swoje dziecko na problemy w życiu dorosłym.
Okazuje się, że dzieci tak urodzone są wycofane i czekają aż inni podejmą za nich decyzję bo... podczas porodu tak właśnie było!
Mogą mieć również trudności z rozpoczynaniem czegoś na czas, panikować przy najmniejszych przeszkodach, łatwo się dekoncentrować. Przez CC zabrało się dziecku prawo do decyzji więc będzie się ono bało ich podejmowania.
To jeszcze nie koniec. Zakładając, że poród idzie dobrze i jest naturalny- za wszelką cenę należy zachować spokój, rodzić w harmonii, najlepiej w domu. Matka musi być uduchowiona. Po prostu- inaczej rodzące się dziecko od razu wbudowuje sobie do głowy negatywne wzorce, które będą mu towarzyszyły przez całe życie.
Teraz więc kobiety będą bały się rodzić. Nie dlatego, że boli albo coś się może wydarzyć nieprzewidzianego. Gorzej. Dziecko może mieć traumę jak nie sprostamy zadaniu i poród okaże się być nie całkiem zgodny z naturą. Strach się bać!

Cóż... Arek faktycznie jest bardziej wycofany i niepewny swoich możliwości. Ale o Mikołaju ostatnią rzeczą jaką można powiedzieć to brak chęci decydowania o sobie i ociąganie się.

Nie podważam tych badań, zapewne skoro ktoś o nich pisze to są prawdziwe i faktycznie tak się może dziać ale... czy my przypadkiem nie przesadzamy? Należałoby chyba przebadać znaczną część populacji- najpierw dzieląc ją na tych urodzonych zupełnie naturalnie i tych ze "wspomaganiem", później obserwować ich przez kilka lat i dopiero uznać, że faktycznie- dzieci z CC są takie i takie!

Ciekawie do tej teorii ma się fakt rodzeństwa, które np. rodziło się tak samo- oboje naturalnie lub oboje przez CC. I jedno jest zaradne i przebojowe a drugie wycofane i zwlekające. Jak to wtedy wytłumaczyć?! Ciężko tak generalizować ale wyobrażam sobie, że niejedna kobieta w ciąży- po przeczytaniu takiego tekstu, będzie się zamartwiać o swój poród.

Zgadzam się natomiast z teoriami, że dzieci, które są odseparowane od matek (konieczność leżenia w inkubatorze, zły stan zdrowia matki itp.) mają większe problemy w przyszłości z emocjami. Wiele razy już o tym słyszałam, że poprzez przerwanie tej naturalnej więzi- dziecko ma zaburzone poczucie bezpieczeństwa i bliskości a w dalszym życiu miewa większe lęki separacyjne (moi Chłopcy to mają :/). Chociaż też, żeby śmiało głosić taką tezę musielibyśmy 'zbadać' większą ilość dzieci.

Tak więc drogie kobiety, matki, ciężarne- chcecie mieć spokojny umysł, to niczego nie czytajcie! Poza moim blogiem rzecz jasna :)